วันจันทร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

3. ทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง


             สุวิมล ติรกานันท์ (2548:53) กล่าว่าการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องนั้นมี 5 ประการ ดังนี้
ป้องกันการทำซ้ำซ้อนทำให้สามารถกำหนดขอบเขตได้ชัดเจนไม่กว้างหรือแคบจนเกินไปทำให้ผู้วิจัยเสนอแนวคิดหรือภิปรายผลงานวิจัยที่ค้นพบได้ถูกต้องและกว้างขว้างครอบคลุมประเด็นที่ต้องศึกษาเตรียมการป้องกันความคลาดเคลื่อนเนื่องจากตัวแปรแทรกซ้อนช่วยทำให้ผู้วิจัยมีความรู้ในเรื่องที่ทำการวิจัยมากขึ้น เป็นการทบทวนความรู้เดิมและเพิ่มเติมความรู้ใหม่ ในเวลาเดียวกัน
องอาจ นัยพัฒน์ (2548:63-64) กล่าวว่า การทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องนั้นมีทั้งหมด 6 ประการ ดังนี้
ช่วยให้นักวิจัยได้กรอบแนวคิดทฤษฎีในการวิจัย
ช่วยในการนิยามและกำหนดขอบเขตของหัวข้อปัญหาการวิจัย
ช่วยหลีกเลี่ยงการทำวิจัยที่มีความสำคัญน้อยและซ้ำซ้อนกัน
ช่วยในการกำหนดและปรับปรุงระเบียบวิธีการวิจัย
ช่วยในการตั้งสมมติฐานในการวิจัยเป็นไปอย่างถูกต้องเหมาะสม
ช่วยให้ได้แนวทางใหม่สำหรับการวิจัยในโอกาสต่อไป
ล้วน สายยศ และ อังคนาสายยศ (2528:34-35) กล่าวว่าการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องมี 7 ประการ ดังนี้
เพื่อค้นหาความจริงเป็นความจริงระดับสูงที่ผ่านการพิสูจน์แล้วว่าเป็นอย่างไร
เพื่อช่วยในการนิยามปัญหา นิยามเรื่องวิจัยให้กระจ่าง มีทิศทางที่ชัดเจน
ช่วยในการเลือกหัวข้อวิจัยได้ตรงจุดมากขึ้น
ช่วยให้ทราบเทคนิคการวิจัย
หลีกเลี่ยงความซ้ำซ้อน
ช่วยในการแปลความหมายข้อมูล
ช่วยในการจัดทำรายงานวิจัยได้ถูกต้อง
         สรุป
ทำให้สามารถกำหนดขอบเขตได้ชัดเจนไม่กว้างหรือแคบจนเกินไป
ทำให้ผู้วิจัยเสนอแนวคิดหรืออภิปรายผลงานวิจัยที่ค้นพบได้ถูกต้องและกว้างขว้างครอบคลุมประเด็นที่ต้องศึกษา
ช่วยในการเลือกหัวข้อวิจัยได้ตรงจุดมากขึ้น
หลีกเลี่ยงความซ้ำซ้อน
ช่วยทำให้ผู้วิจัยมีความรู้ในเรื่องที่ทำการวิจัยมากขึ้น เป็นการทบทวนความรู้เดิมและเพิ่มเติมความรู้ใหม่ ในเวลาเดียวกัน
เพื่อค้นหาความจริงเป็นความจริงระดับสูงที่ผ่านการพิสูจน์แล้วว่าเป็นอย่างไร
ช่วยหลีกเลี่ยงการทำวิจัยที่มีความสำคัญน้อยและซ้ำซ้อนกัน
         อ้างอิง
ล้วน สายยศ และ อังคนา สายยศ .(2528).การวิจัยเบื้องต้นทางการศึกษา.ปัตตานี : ฝ่ายเทคโนโลยีทางการศึกษา สำนักวิทยบริการมหาลัยสงขลานครินทร์ .
สุวิมล ติรภานันท์.(2548).ระเบียบการวิจัยทางสังคมศาสตร์.กรุงเทพฯ:แนวทางสู่การปฏิบัติ: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
องอาจ  นัยพัฒน์.(2548).วิธีวิทยาการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์.กรุงเทพ: ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น